عوامل موثر در بروز سیفلیس و راه های درمان آن

سیفلیس عفونت باکتری T. pallidum است که با تماس مستقیم با یک درد سیفیلیتی روی پوست و غشای مخاطی منتقل می شود. درد در مهبل (واژن)، سینه، راست روده، لب ها و دهان می تواند ایجاد شود. به احتمال زیاد در طول فعالیت جنسی دهانی، مقعد یا واژن گسترش می یابد. به ندرت می توان آن را از طریق بوسیدن انتقال داد.

 

اولین علامت زخم دردناک در ناحیه تناسلی، رکتوم، دهان یا پوست است . بعضی از مردم دچار درد نمی شوند، زیرا آسیب نمی بینند. این زخم ها به تنهایی حل می شود، اما باکتری ها در صورت عدم درمان باقی می مانند . باکتری ها می توانند در طول چند دهه قبل از بازگشت به آسیب اندام ها، از جمله مغز، در بدن خود باقی بمانند.

 

علل و عوامل خطر

سیفلیس هنگامی رخ می دهد که T. pallidum در طول فعالیت جنسی از یک شخص به دیگری انتقال یابد. همچنین می تواند در طول بارداری از مادر یا جنین به نوزاد منتقل شود یا در حین زایمان نوزاد باشد. این سیفلیس مادرزادی نامیده می شود.

 

این نمی تواند از طریق تماس مشترک با اشیا مانند صندلی توالت پخش شود.

 

 

چه کسی در معرض خطر است؟

افراد فعال جنسیتی در معرض خطر سیفلیس قرار دارند. کسانی که بیشترین خطر را دارند عبارتند از:

 

  •     کسانی که رابطه جنسی محافظت نشده دارند
  •     مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند
  •     کسانی که مبتلا به HIV هستند
  •     افراد با شرکای جنسی متعدد

 

زخم های سیفلیسی نیز خطر ابتلا به HIV را افزایش می دهد.

 

علائم

سیفلیس با سه مرحله با علائم مختلف مرتبط با هر مرحله طبقه بندی می شود. با این حال، در برخی موارد، برای چندین سال علائم بالینی وجود ندارد. مراحل پرخاشگر شامل اولیه، ثانویه و گاهی اوقات مرحلۀ اولیه نهفته است. سیفلیس سوماتیک مسری نیست، اما خطرناکترین علائم آن است.

 

علائم اولیه

علائم سیفیلیس اولیه یک یا چند زخم سیفلیتیس بدون درد و قوی است که به نام شانکراس شناخته می شود.  این ها حدود ۳ هفته پس از قرار گرفتن در معرض ظاهر می شوند. Chancres در عرض ۳ تا ۶ هفته ناپدید می شود، اما بدون درمان، بیماری ممکن است به مرحله بعدی برسد.

 

علائم ثانویه

نشانه های سیفلیس ثانویه عبارتند از:

  • بثورات غیر خارش که در تنه شروع می شود و به کل بدن گسترش می یابد، از جمله کف دست ها و پاها. ممکن است رنگ خشن، قرمز یا قرمز مایل به قهوه ای باشد
  •  
  •     دهان و دندان، زخم های زگیل تناسلی و زخم های تناسلی
  •     دردهای عضلانی
  •     تب
  •     گلو درد
  •     تورم غدد لنفاوی
  •     ریزش مو
  •     سردرد
  •     کاهش وزن
  •     خستگی

 

این علائم می تواند چند هفته پس از ظهور حل و فصل شوند و یا آنها می توانند چندین بار در مدت طولانی بازگردند. سیفلیس ثانویه درمان نشده می تواند به مراحل نهایی و دیرپایی پیشرفت کند.

سیفلیس پنهان

مرحله پنهان می تواند چندین سال طول بکشد. در طول این زمان بدن از بیماری بدون علائم برخوردار است. پس از این، سیفلیس سوم ممکن است توسعه یابد یا علائم ممکن است هرگز به عقب برگردند. با این حال، باکتری T. pallidum در بدن باقی می ماند و همیشه خطر ابتلا به عود وجود دارد. درمان هنوز توصیه می شود، حتی اگر علائم وجود نداشته باشد.

سیفلیس دیر یا سوم

سیفلیس ترشح می تواند ۱۰ تا ۳۰ سال پس از شروع عفونت رخ دهد، به طور معمول پس از یک دوره تأخیر، که در آن علائم وجود ندارد.

 

علائم عبارتند از:

 

  • آسیب به قلب، رگ های خونی، کبد، استخوان ها و مفاصل ، و یا بافت نرم که در هر جایی از بدن رخ می دهد .
  •  
  • آسیب ارگان به این معنی است که سیفلیس ثانویه اغلب می تواند مرگبار باشد.

 

سیفلیس عصبی

سیفلیس عصبی وضعیتی است که باکتری در سیستم عصبی گسترش یافته است. این اغلب با سیفلیس پنهان و ثانویه همراه است، اما ممکن است در هر زمان پس از مرحله اولیه ظاهر شود.

ممکن است طولانی مدت بدون علامت باشد، یا به تدریج ظاهر می شود. علائم عبارتند از:

 

  •     دمانس یا وضعیت ذهنی تغییر کرده است
  •     راه رفتن غیرطبیعی
  •     بی حسی در اندام ها
  •     گیجی
  •     سردرد یا تشنج
  •     مشکلات بینایی یا از دست دادن بینایی
  •     ضعف

 

 

سیفلیس مادرزادی

سیفلیس مادرزادی شدید و اغلب تهدید کننده زندگی است . عفونت می تواند از مادر به جنین او از طریق بند ناف و همچنین در طول روند زایمان منتقل شود. داده ها حاکی از آن است که بدون غربالگری و درمان ۷۰ درصد از زنان مبتلا به سیفیلیس در دوران بارداری ناتوانی خواهند داشت.

پیامدهای ناخواسته شامل مرگ زودرس جنین، وزن زودرس یا کم وزن، مرگ نوزادان و عفونت در نوزادان است. علائم در نوزادان عبارتند از:

 

  •     بینی زانوی، که در آن پل بینی از بین رفته است
  •     تب
  •     مشکل وزنی
  •     خارش از ناحیه تناسلی، سینه و دهان است
  •     پلاک های کوچک بر روی دست ها و پاها که به بثورات رنگی تبدیل می شوند و به صورت گسترش می یابند، که می تواند بدون شک و یا مسطح باشد
  •     مایع آبرسانی بینی

 

نوزادان، سالمندان، جوانان و کودکان  مبتلا ممکن است موارد زیر تجربه کنند:

 

  •     دندان هاچینسون، یا دندان های غیر طبیعی، دندانه ای شکل
  •     درد استخوان
  •     از دست دادن بینایی
  •     از دست دادن شنوایی
  •     تورم مفصلی
  •     سیب زمینی شکم، مشکل استخوانی در پاها
  •     زخم پوست در اطراف دستگاه تناسلی، سینه و دهان
  •     تکه های خاکستری در اطراف مهبل و ناحیه بیرونی

 

آزمایشات و تشخیص

پزشک یک معاینه فیزیکی را انجام می دهد و قبل از انجام آزمایش های بالینی برای تایید سیفلیس از سابقه جنسی بیمار سوال می کند. تست ها عبارتند از:

 

آزمایش خون

این می تواند یک عفونت جاری یا گذشته را تشخیص دهد، زیرا آنتی بادی های این بیماری برای سال های زیادی وجود دارد.

 

مایع بدن

مایع از یک شانکر در مراحل اولیه یا ثانویه می تواند برای بیماری مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

مایع مغزی نخاعی

این ممکن است از طریق یک ضربه ی ستون فقرات جمع آوری شده و مورد آزمایش قرار گیرد تا هرگونه تأثیری در سیستم عصبی بررسی شود.

 

اگر تشخیص سیفلیس وجود داشته باشد، هر شرکای جنسی باید از این بیماری مطلع شود و آزمایش شود. خدمات محلی برای اطلاع دادن از شرکای جنسی خود از احتمال بالقوه در معرض سیفلیس، برای فعال کردن آزمایش و در صورت لزوم درمان است. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی نیز توصیه های HIV را توصیه می کنند.

چه زمانی باید آزمایش داد

  •     پس از داشتن رابطه جنسی محافظت نشده
  •     اگر شما یک شریک جنسی جدید دارید
  •     اگر شما شرکای جنسی متعدد دارید
  •     اگر یک شریک جنسی مبتلا به سیفلیس دارید
  •     اگر مرد هستید و رابطه جنسی با مردان مختلف دارید
  •     اگر نشانه های سیفلیس را دارید

 

هر کسی که نگران آن است که ممکن است سیفلیس یا یکی دیگر از STI را داشته باشد باید در اسرع وقت با پزشک صحبت کند. درمان اولیه می تواند آن را درمان کند.

 

 

درمان

سیفلیس با موفقیت در مراحل اولیه درمان می شود. درمان اولیه با پنی سیلین مهم است، زیرا قرار گرفتن در معرض طولانی مدت این بیماری می تواند منجر به عواقب تهدید کننده زندگی شود.

در مراحل ابتدایی، ثانویه یا اواخر بیماران به طور معمول تزریق عضلانی بنزاتین پنی سیلین G را دریافت می کنند. استراتژی درمان بستگی به علائم و زمانی که فرد در معرض قرار گرفت. سیفلیس سومالی چندین تزریق در فواصل زمانی هفتگی نیاز دارد. سیفلیس عصبی نیاز به تزریق پنی سیلین داخل وریدی هر ۴ ساعت به مدت ۲ هفته برای حذف باکتریایی از سیستم عصبی مرکزی(CNS) دارد . درمان عفونت باعث جلوگیری از آسیب بیشتر به بدن می شود و شیوه های بی خطر جنسی می تواند از سر بگیرد اما نمی تواند آسیب هایی را که پیش از این رخ داده است، برطرف سازد.

افرادی که آلرژی پنی سیلین دارند، گاهی اوقات می توانند از داروهای جایگزین در مراحل اولیه استفاده کنند . در طول بارداری و در مراحل سوم، هر کسی با آلرژی به پنی سیلین حساس می شود تا اجازه دهد که درمان شود. پس از زایمان، نوزادانی که در معرض سیفیلیس در رحم قرار گرفته اند باید تحت درمان با آنتی بیوتیک قرار گیرند. سردرد، تب، حالت تهوع، درد و سردرد ممکن است در روز اول درمان رخ دهد. این نشان می دهد که درمان باید متوقف شود.

 

تماس جنسی باید تا زمانیکه

 

  •     تمام درمان کامل شده است
  •     یک آزمایش خون تایید می کند که بیماری درمان شده است

 

متوقف شود . ممکن است چند ماه طول بکشد تا آزمایش خون برای سیفلیس به سطح مناسب برسد. این تأیید درمان کافی را فراهم می کند.

 

جلوگیری

اقدامات پیشگیرانه برای کاهش خطر ابتلا به سیفلیس شامل موارد زیر است:

 

  •     پرهیز از رابطه جنسی
  •     رابطه جنسی دراز مدت متقابل با یک شریک بی عفونی
  •     استفاده از کاندوم، هر چند این فقط در برابر زخم های تناسلی و نه در بدن محافظت می کند
  •     استفاده از سد دندان، یا مربع پلاستیکی، در طول رابطه جنسی دهانی
  •     عدم به اشتراک گذاری اسباب بازی های جنسی
  •     اجتناب از الکل و مواد مخدر که می تواند به طور بالقوه منجر به رفتارهای بی ثبات جنسی شود

 

داشتن یک بار سیفلیس به این معنا نیست که فرد دیگر به آن مبتلا نمی شود . هنگامی که درمان می شود، دوباره آن را می تواند دریافت کند.

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات حضور در مطب
شنبه الی پنج شنبه: صبح ها از 10 الی 12
شنبه الی چهار شنبه: عصر ها از 16 الی 20
تلفن: 88430922-021
بالا