سرطان دهانه رحم

علائم سرطان رحم:

-ترشحات غیرطبیعی واژن

خونریزی واژن در بین عادات ماهیانه

خونریزی بعد از یائسگی

خونریزی و یا درد در هنگام داشتن رابطه جنسی با همسر

علت سرطان دهانه رحم:

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، یک گروه بزرگ از ویروس ها می باشد.

حدود ۴۰ نوع از این ویروس ها می توانند نواحی تناسلی را آلوده کنند و برخی باعث سرطان دهانه رحم می شوند.

عفونت HPV تناسلی، معمولا خود به خود درمان می شود.

اگر یکی از این عفونت ها مزمن و طولانی‌مدت شود، می تواند در سلول های دهانه رحم تغییراتی را ایجاد کند و این تغییرات منجر به سرطانی شدن آن ناحیه گردد.

حدود ۹۰ درصد سرطان های دهانه رحم، به دلیل عفونت HPV می باشند.

معمولا عفونت  HPV، علائمی ندارد و خود به خود از بین می رود.

برخی از انواع HPVها باعث  زگیل های تناسلی شوند؛ اما این انواع مانند انواعی که باعث سرطان دهانه رحم می شوند، نمی باشند.

حتی اگر زگیل های تناسلی را درمان نکنید، تبدیل به سرطان نمی شوند.

این انواع می توانند بدون ایجاد هیچ علائمی، سالیان سال در بدن باقی بمانند.

 

چگونه HPV موجب سرطان دهانه رحم می شود؟

اگر یکی از گونه های خطرناک HPV در بدن وجود اشته باشد، موجب می شود سلول های غیرطبیعی در دهانه رحم رشد کنند.

این تغییرات پیش سرطانی به معنای داشتن سرطان دهانه رحم نمی باشد.

اما با گذشت زمان، سلول های غیرطبیعی ممکن است سرطانی شوند.

عوامل خطر سرطان دهانه رحم:

– زنان سیگاری

– زنانی که دارای چندین بچه هستند.

– زنانی که برای مدت زمان طولانی از قرص های ضدبارداری استفاده می کنند.

– زنانی که نسبت به HPV مثبت می باشند (یعنی دارای این ویروس در بدن خود هستند) و یا آنهایی که دارای سیستم ایمنی ضعیف می باشند.

تشخیص اولیه سرطان دهانه رحم

برای تشخیص اولیه این سرطان از تست پاپ اسمیر استفاده می شود.

از سن ۲۱ سالگی، زنان باید تست پاپ اسمیر را هر سه سال یک بار انجام دهند.

از سن ۳۰ تا ۶۵ سالگی، زنان باید هم تست پاپ اسمیر و هم HPV را انجام دهند.

بعد از تزریق واکسن HPV، تست پاپ اسمیر را انجام دهید، زیرا تمامی سرطان های دهانه رحم را بوسیله آن جلوگیری نمی شود.

راه های درمان سرطان دهانه رحم:

۱- جراحی : اگر سلول های سرطانی وارد مرحله ۲ نشده باشند، برای برداشتن هر بافتی که ممکن است شامل سرطان باشد، جراحی توصیه می شود. این جراحی به نام هیسترکتومی می باشد که از این طریق دهانه رحم و رحم و برخی بافت های اطراف آن را برمی دارند. جراح ممکن است لوله های فالوپ، تخمدان ها و غدد لنفاوی نزدیک تومور را نیز بردارد.

۲- رادیوتراپی (پرتودرمانی) : پرتودرمانی خارجی اشعه X برای نابودی سلول های سرطانی استفاده می کند. همچنین، سلول های باقیمانده سرطانی بعد از روش جراحی، با استفاده از پرتودرمانی نابود می شوند. در پرتودرمانی داخلی یا براکیتراپی، مواد رادیواکتیو را داخل تومور می کند.

زنانی که دچار سرطان دهانه رحم شده اند، غالبا با پرتودرمانی و شیمی درمانی درمان می شوند. عوارض جانبی پرتودرمانی عبارت است از: تعداد کم سلول های خونی، احساس خستگی، ناراحتی معده، تهوع، استفراغ و مدفوع آبکی.

۳- شیمی درمانی : در این روش از داروها استفاده می شود و در هر جای بدن که سرطان موجود باشد، داروها به آنجا می روند. هنگامی که سرطان دهانه رحم به اندام های دیگر بدن پخش شود، شیمی درمانی از بهترین درمان ها می باشد. عوارض جانبی شیمی درمانی شامل: خستگی، به راحتی کبود شدن پوست، ریزش مو، تهوع، استفراغ و کاهش اشتها می باشد.

 

جلوگیری از عوارض درمان های سرطان

درمان های سرطان ممکن است باعث خستگی و یا کاهش اشتها نسبت به غذاها شوند. لذا چیزی که در این میان مهم است، رساندن مقدار کافی کالری به بدن برای حفظ وزن مناسب می باشد.

بهتر است شمایی که سرطان دارید، با یک متخصص تغذیه راجع به رژیم غذایی صحیح خود صحبت کنید.

فعال بودن نیز یکی از موارد مهم در درمان است. ورزش های آرام می تواند انرژی شما را افزایش دهند و استرس و تهوع را در شما کاهش دهند.

با پزشک خود درباره فعالیت هایی که می توانید انجام دهید، گفتگو کنید.

سرطان دهانه رحم و باردار شدن:

غالبا در درمان این سرطان، رحم و گاهی تخمدان ها برداشته می شوند؛ بنابراین نمی توانید در آینده حامله شوید.

با این حال، اگر سرطان را خیلی زود درمان کنید، ممکن است پس از جراحی هنوز هم بتوانید بچه دار شوید.

یک جراحی که به نام رادیکال تراکلکتومی (Radical Trachelectomy) نامیده می شود، می تواند دهانه رحم و بخشی از واژن را بردارد، در حالی که قسمت اعظم رحم را دست نخورده باقی بگذارد.

تزریق واکسن برای جلوگیری از سرطان دهانه رحم:

در حال حاضر، برای جلوگیری از دو نوع HPV که باعث سرطان دهانه رحم می شوند، واکسن تزریق می شود. این واکسن ها نیاز به سه دوز در طی یک دوره شش ماهه دارند.

این واکسن ها از عفونت های مزمن HPV، زگیل تناسلی و ۷۰ درصد سرطان های دهانه رحم جلوگیری می کنند.

چه افرادی باید واکسن HPV  را بزنند؟

این واکسن ها تنها از عفونت HPV جلوگیری می کنند، ولی آن را درمان نمی کنند.

انجمن کنترل بیماری ها، تزریق این واکسن را در سنین ۱۱ تا ۱۲ سالگی توصیه می کند.

این واکسن را می توان از سن ۱۳ سالگی تا ۲۶ سالگی به دختران و زنان تزریق کنند.

 

مقالات مرتبط
جدیدترین مـقالات آموزشی
ساعات حضور در مطب
شنبه الی پنج شنبه: صبح ها از 10 الی 12
شنبه الی چهار شنبه: عصر ها از 16 الی 20
تلفن: 88430922-021
بالا